วัฏจักรแห่งชีวิต


๑.

เกิดต้นแตกหน่อก่อชีวิต
กระจ้อยร่อยกระจิริดติดดินต่ำ
ปรากฎเช่นนี้มีประจำ
ตามธรรมชาติระดาษดิน
โลกจึงดำรงอยู่คงมั่น
หน่อเนื้อพงศ์พันธุ์มิสูญสิ้น
เติบโต ตายดับกับธรณิน
ถมทับเป็นทรัพย์สินในดินแดน
เป็นสินทรัพย์รับช่วงชีวิตใหม่
ที่จะแตกกิ่งใบได้หมื่นแสน
ที่จะสร้างโลกให้ไม่เปล่าแปลน
ที่จะต้องทดแทนกันสืบไป
สืบสร้างสายธารแห่งชีวิต
ความตายเนรมิตชีวิตใหม่
พบกองผุกร่อน ณ ที่ใด
ย่อมพบชีวิตได้ ณ ที่นั้น
เป็นสัจธรรมแห่งธรรมชาติ
ที่กำหนดบทบาททุกสิ่งสรรพ์
ให้โอบเอื้อเกื้อหนุนเนื่องนำกัน
นี่คือวิถีอันสมดุล

๒.
เติบโตแตกหน่อทีละน้อย
กระจิริดกระจ้อยร่อยคอยเนื่องหนุน
สืบสานสายใยไปค้ำจุน
ให้โลกหอมกรุ่นด้วยชีวิต
ทุกชีพชีวีที่ในหล้า
ล้วนคงคุณค่าสูงสถิต
ร่วมสร้างสีสันอันโสภิต
แต่งแต้มนฤมิตโลกไว้
วัฏฏะ เกิด ตาย ที่ได้เห็น
ย่อมเป็นความจริงที่ยิ่งใหญ่
จึงทุกชีวิตต้องตกใน
กฎเกณฑ์เป็นไปของชีวิต.

โกศล อนุสิม
บันดาลใจจากต้นไม้อ่อนกลางกองขี้ควายแห้ง

เชิญอ่านเรื่องแนวเดียวกันเพิ่มเติม

This entry was posted on Saturday, June 28th, 2008 and is filed under กวีบท : รวมบทกวีของ โกศล อนุสิม. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นที่นี่ครับ

ยินดีต้อนรับทุกท่านที่มาเยือน

ข้อเขียนในบล็อกนี้ท่านสามารถนำไปเผยแพร่ผ่านสื่อต่าง ๆ เพื่อประโยชน์แก่สาธารณะได้ โดยอ้างอิงผู้เขียน โกศล อนุสิม และ www.kosolanusim.org หากนำไปเผยแพร่ผ่านสื่ออินเตอร์เน็ตโปรดใส่ลิงก์เชื่อมโยงกลับมาที่นี่ด้วย ห้ามนำไปแสวงหาประโยชน์ในทางการค้าใด ๆ

Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. มูลนิธินักอ่านบ้านนา

สโมสรหนอนหนังสือ

ในโลกหนังสือ 365 วัน

เรื่องล่าสุด

เรื่องน่าอ่าน

คนร่วมคุย

Free counter and web stats