...
ว่ากันว่า-ซึ่งไม่รู้ว่าใครว่าเป็นคนแรก, แต่ว่ากันว่า ในบรรดางานวรรณศิลป์นั้น กวีนิพนธ์เป็นงานอันสูงส่งกว่าประเภทใดทั้งหมด คำพูดนี้จะจริงหรือไม่อย่างใดนั้น ก็สุดแท้แต่มุมมองของใครของมัน สำหรับผมแล้ว ยอมรับว่า ในบรรดางานวรรณศิลป์ที่ตนเองมีส่วนในการสร้างนั้น รักในกวีนิพนธ์มากกว่าอย่างอื่น แม้ว่า สิ่งที่เขียนนั้นจะห่างไกลจากการเป็นกวีนิพนธ์ก็ตาม
ผมได้รับอีเมล์จากนายกสโมสรนักเขียนภาคอีสาน สุมาลี สุวรรณกร ชวนไปงานประชุมใหญ่สโมสรนักเขียนภาคอีสานประจำปี 2552 ที่ขอนแก่นโดยปีนี้จัดที่โรงเรียนซับสมบูรณ์พิทยาลัย อ.โคกโพธิ์ชัย วันเสาร์ที่ 17 ตุลาคม โดยตั้งชื่องานไว้ว่า “ 20 ปี สโมสรนักเขียนภาคอีสาน ย่างสู่ปีที่ 60 ของสมคิด สิงสง”
คงไม่ต้องสาธยายเกี่ยวกับ คำพูน บุญทวี หรือ ลุงคำพูนที่ผมและคนรุ่นลูกหลายเรียกขานด้วยความนับถือและสนิทสม ทั้งๆที่หลายๆคนไม่เคยรู้จักตัวจริงของลุงคำพูน แต่รู้ผ่านตัวหนังสือแล้วเกิดความรัก นับถือ ผูกพัน เมื่อเจอตัวจริงแล้ว ก็รู้สึกเช่นนั้น เพราะลุงคำพูนเป็นคนใจดี อารมณ์ดี มีความเมตตาแก่ลูกๆหลานๆพูดคุยสนุกสนานเป็นกันเองกับทุกคน
เมื่อ ได้ผมลุงคำพูนทีไร ผมย่อมจะคุยหรืออันที่จริงแล้วถามและฟังลุงคำพูนเล่าเรื่องชีวิตอีสานแต่หน หลัง ดังที่ปรากฏในนิยายของลุงหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง “ลูกอีสาน” ที่ได้รับรางวัลในงานสัปดาห์หนังสือและรางวัลซีไรต์ จากนั้นก็กลายเป็นภาพยนตร์โดยผู้กำกับที่เป็นตำนานอีกคนหนึ่งของวงการหนังไทยคือ วิจิตร คุณาวุฒิ และท่านผู้นี้ยังเป็นนักเขียนเรื่องสั้นที่มีฝีมือชั้นครูอีกคนหนึ่งด้วย
กลอนเปล่า (blank verses) เป็นรูปแบบกวีนิพนธ์อย่างหนึ่ง ดูผ่านๆอาจคิดว่าเขียนง่าย เพราะไม่มีฉันทลักษณ์ ไม่บังคับเสียง ไม่มีสัมผัระหว่างวรรคและบท ไม่มีกรอบหรือกฎเกณฑ์ใดๆ
แต่พอเขียนจริงๆแล้ว กลอนเปล่าไม่ได้ง่ายเลย เพราะถึงแม้ไม่มีกฎเกณฑ์ฉันลักษณ์บังคับ แต่กลอนเปล่าก็มีจังหวะจะโคนของมัน มีท่วงทำนองที่เป็นเรื่องเฉพาะกลอนเปล่า ซึ่งคนเขียนเท่านั้นที่รู้ว่า มันคือะไร
นักเขียน กวี ศิลปิน บางคน มีผลงานเพียงไม่มาก แต่ผลงานนั้นเป็นของแท้ ติดอยู่ในใจของผู้คน สำหรับผมแล้ว วรฤทธิ์์ ฤทธาคนี เป็นหนึ่งในนั้น
ชื่อของ วรฤทธิ์ ฤทธาคณี คงมีคนอ่านหนังสือน้อยคนที่คุ้นเคยชื่อนี้ เพราะไม่ใช่นักเขียนที่โด่งดัง ผลงานก็มีไม่กี่เล่ม เท่าที่ทราบ นอกจาก ศรีคำรุ้ง ก็มี รวมเรื่องสั้น ศรีขาว และบทกวีขาวสีขาว (ถ้าจำไม่ผิด)
.
การเกิดขึ้นและล้มหายตายจากของนิตยสารในแวดวงหนังสือ อันได้แก่ เรื่องเกี่ยวกับนักเขียน สำนักพิมพ์ และนักอ่าน ของไทย นับเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างธรรมดาสามัญ ล่าสุด ก็เกิดขึ้นอีกแล้ว คือ อักษรสาร นิตยสารสื่อกลางคนสร้างอักษร ฉบับที่นำมาแนะนำนี้เป็นฉบับที่ 3 เดือนพฤษภาคม 2551 ประเด็นใหญ่ที่นำเสนอคือเรื่อง 5 พฤษภาคม วันนักเขียน
ผมตั้งใจจะแนะนำหนังสือเล่มนี้นานแล้ว แต่มัวไปทำเงินล้านผ่านเน็ตอยู่ (ฮา) เลยไม่มีโอกาสแนะนำ ตอนนี้พอสบจังหวะจึงหยิบขึ้นมาบอกเล่าให้อ่านกัน เผื่อว่า สาวกของอเมซอนจะได้ประโยชน์เพิ่มเติมขึ้นบ้าง
หนังสือเล่มนี้ชื่อเต็มๆยาวๆว่า “Amazing Amazon.com มหัศจรรย์เงินล้านผ่านเน็ต” เขียนโดย พิลาศลักษณ์ สุวีรยนนท์ บอกว่าเขียนจากประสบการณ์ตรง เช่นเดียวกับที่ สิทธิศักดิ์ บุญมาก เขียนเรื่อง “สอนให้รวยด้วย Amazon” ก่อนหน้าเล่มนี้ เป็นหนังสือขายดีพิมพ์หลายครั้งจนผู้เขียนรวยล่วงหน้าไปก่อนเรียบร้อยโรงเรียนอเมซอน
ในบรรดาผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์และบล็อกทั้งหลาย คงกระหายที่จะให้เว็บไซต์หรือบล็อกของตนปรากฏอยู่ในหน้าต้นๆของการค้นหาใน Search Engine ต่างๆ โดยเฉพาะ Google Search เป็นแน่แท้ ยิ่งเว็บหรือบล็อกที่เกี่ยวข้องกับการค้าขาย การทำธุรกิจออนไลน์ Blog Marketing , Make Money online, Affiliate Business หรือกระทั่ง aStore ของคู่ค้าที่ทำธุรกิจกับ Amazon.com ก็ย่อมปรารถนาปรากฏอยู่บนหน้าหนึ่งของ Google ด้วยกันทั้งสิ้น
คนที่ชอบเที่ยว ต้องรู้ว่าเป็นหนทางในการใช้จ่ายเงินที่ดีที่สุดอีกทางหนึ่ง นั่นคือ จ่ายง่ายใช้คล่อง ทั้งค่ากินค่าอยู่ ค่าที่พัก และอีกจิปาถะ ดังนั้น การไปเที่ยวจึงเป็นการจ่ายเงิน ไม่ใช่รับเงิน เป็นอย่างนี้เสมอมา หากใครบอกว่าไปเที่ยวแล้วได้เงินด้วย นอกจากไกดืแล้วคงไม่มี
ยินดีต้อนรับทุกท่านที่มาเยือน
