ชมโปสการ์ดสีอายุร่วม 100 ปี ฝรั่งทำไทยใช้

ผมได้โปสการ์ดเก่า ๆ หลายใบเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากดูโดยละเอียดพบว่าเป็นของเก่าอายุร่วม 100 ปี ส่วนมากประทับตราไปรษณีย์ปี ค.ศ.1913 หรือ พ.ศ.2456 ส่งโดยคนไทยจากประเทศในยุโรป มีทั้งที่สางหากันในยุโรปและส่งมาที่เมืองไทย อายุของโปสการ์ดนับถึงปีนี้ (พ.ศ.2553) ก็หย่อน 100 ปีเล็กน้อย หย่อนเท่าใดก็ลองคิดเลขดูนะครับ

เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็น่าจะอนุมานได้ว่า อายุจริงของโปสการ์ดเหล่านี้น่าจะครบ 100 ปีแล้ว เพราะการพิมพ์โปสการ์ดน่าจะพิมพ์แล้วขายหลายปี เทียบกับโปสการ์ดในปัจจุบันที่พิมพ์แล้ววางขายเป็นเวลานาน สมัยก่อนก็น่าจะเป็นเช่นเดียวกัน

ของปลดระวาง

ผมดูรูปเก่าๆที่ถ่ายไว้เมื่อมีโอกาส รูปเก่าที่สุดที่เคยถ่ายเองกับมือก็ประมาณ 20 ปี เมื่อได้ดูรูปเก่าๆเหมือนได้ย้อนกลับสู่วันเวลาที่ผ่านมาแล้ว หวนนึกถึงเรื่องราวที่ปรากฏในรูป แล้วขยายไปยังวันเลาที่ใกล้เคียงกับเรื่องราวในรูปเหล่านั้น ทำให้รู้สึกได้ว่า ไม่ได้อยู่เดียวเดี่ยวโดด อย่างน้อยผู้คนและสิ่งของในรูป ก็ยืนยันได้ว่า เรามีคนอื่นๆอยู่ร่วมในชีวิต ไกลบ้าง ใกล้บ้าง ห่างบ้าง ชิดบ้าง แล้วแต่สถานะ จังหวะ เวลา และโอกาสของทั้งเขาและเรา
เมื่อสองสาม วันมานี้ ผมค้นกรุรูปเก่าเก็บ ได้รูปเก่าๆของตัวเองหลายรูป สมัยยังเรียนหนังสือในมหาวิทยาลัย ตัวยังผอม เส้นผมยังมีเต็มหัวและยาวถึงไหล่ ริ้วรอยตีนกาตีนไก่ตีนนกอินทรีย์ยังไม่มีบนใบหน้า นัยน์ตาก็ยังคมกล้าแจ่มใส ต่างกันไกลลิบกับใบหน้าที่มองเห็นในกระจกในทุกวันนี้

ใบหน้าของเพื่อนในวัยหนุ่มสาว

เมื่อหวนรำลึกถึงวันคืนที่ผ่านมา สิ่งหนึ่งที่เป็นพยานว่าเราเคยเป็นหนุ่มเป็นสาวก็คือภาพถ่าย ผมโชคดีที่ชอบถ่ายภาพเก็บไว้ แม้ฝีมือจะค่อนข้างไม่เข้าท่า แต่ภาพถ่ายเหล่านั้นกลับกลายเป็นหลักฐานบ่งบอกเรื่องราวที่ผ่านมามากมาย นับเป็นประโยชน์แก่การรำลึกถึงวันคืนเก่าๆเป็นอย่างยิ่ง
อย่างเช่นภาพที่นำมาแสดงนี้…