บันทึกสมัย (๓) ทุนนิยมเสื่อมสมัย

แล้วโลกแทบล่มลงอีกครั้ง
เศรษฐกิจเพพังคนแพ้พ่าย
สับสนอลม่านอันตราย
ผู้คนเจียนตายให้ลำเค็ญ
แว่วว่าเพราะมีเศรษฐีประเทศ
เป็นต้นแห่งเหตุอันทุกข์เข็ญ
ถีบธรรมาภิบาลกันกระเด็น
เพราะเห็นแก่ตัวมั่วกำไร

บันทึกสมัย (๒) เสื่อมสมัย

เสียงแผ่วแว่วมาว่าเสื่อมสมัย
ความดีที่ใดก็ขาดเขิน
ความชั่วกลับงอกออกมากเกิน
โลกจักจำเริญได้อย่างไร
ศีลธรรมถูกฝังเสียทั้งหมด
คนคดอ้วนพีมีคนไหว้
ซื่อกินกลับหมดสลดใจ
คดจึงมีใช้ไม่ขาดแคลน

บันทึกสมัย (๑) ปรารภสมัย

จดจารจารึกบันทึกสมัย
ในยุคโลกร้อนเจียนบรรลัย
หลากเรื่องหลายนัยให้จดจำ
พุทธศกสองพันห้าร้อยห้าสิบสอง
สิบเก้าพฤศจิกามาสพ้องขึ้นสองค่ำ
ข้าพเจ้าเริ่มต้นร่ายลำนำ
เรียงถ้อยร้อยคำเป็นกลกลอน

การเมืองเรื่องของใคร : บทกวี

การเมืองเรื่องของใคร
ปากว่าของคนไทยทุกหมู่เหล่า
แต่เป็นแค่เรื่องจะโกยเอา
ผลประโยชน์เข้าเป็นของตน
การเมืองเรื่องของใคร
แย่งชิงกันไปโกลาหล
เอาแต่พรรคแต่พวกเป็นวังวน
เอาแต่ฉ้อฉลกลโกง
การเมืองเรื่องอุบาทว์
นักการเมืองถืออำนาจสุดโต่ง
ทำชั่วแล้วถูกเปิดโปง
ก็อ้างเกี่ยวโยงประชาชน
ประเทศเทวษทั้งวอดวาย
การเมืองทำลายลงป่น
ประชาธิปไตยพิกล
พิการทุพลภาพไป

โอ้ประเทศเทวษแล้ว

โอ้ประเทศเทวษแล้ว
แผ่นดินแก้วเริ่มร้าวฉาน
แผ่นดินทองที่เนานาน
จะถึงกาลวิบัติเป็น
โอ้ประเทศเทวษอาดูร
จะสิ้นสูญทันตาเห็น
จะย่างยุคอันลำเค็ญ
เพราะแล้งเข็ญในความรัก
โอ้ประเทศเทวษวางวาย
มีแต่คนจะยอมตายด้วยใจสมัคร
ตายเพื่อความแค้นที่แน่นนัก
แค้นโดยไม่รู้จักหน้าตากัน

ปราสาทที่พังทลาย

ปราสาทอันงดงามพังทลายลง
กระดูกของผู้สร้างผุเปื่อยไปนานหลายศตวรรษ
เหลือเพียงคำเล่าขานอันมหัศจรรย์พันลึก
ราวเทพนิยาย
ปราสาทอันเคยมั่นคงเหลือเพียงซากปรักหักพัง
ก้อนหินขนาดมหึมาถมทับเป็นกอง
คือหลักฐานแสดงความยิ่งใหญ่
ของผู้เนรมิตก้อนหินเป็นเทวาลัย
ปราสาทอันใหญ่โอฬารพังทลายลง
กระดูกของผู้สร้างผุเปื่อยไปแล้วหลายศตวรรษ
ก้อนหินที่เคยเป็นหมู่ปราสาท
กลายเป็นกระดูกศิลากองใหญ่
ปราสาทอันงามสง่าพังทลายลงแล้ว
ผ่านมาหลายศตวรรษ
ผู้สืบเชื้อสายจากผู้สร้างแย่งชิงกระดูกศิลา
สายสัมพันธ์พังทลายลง
ดังปราสาทนั้น
โกศล อนุสิม
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑

นิราศควาย (ตอนที่ ๑)

ภาพจาก www.o2blog.com
……………………
นิราศร้างแรมไกลไปเป็นควาย*
ได้รู้ได้เห็นเป็นมากมาย
แสวงหาความหมายให้ชีวิต
บันทึกแรมทางระหว่างนิราศ
ทุกข์สุขหลายขนาดมาสนิท
หลากเรื่องปัญหามาให้คิด
อุปสรรคก็ตามติดมาทายท้า
เป็นควายให้สมค่าราคาควาย
มิใช่เป็นได้ง่ายดังปรารถนา
จะให้สมศักดิ์ควายเต็มอัตรา
ต้องมีปัญญาประสาควาย
ปัญญามีค่าเป็นอาวุธ
พวกหมู่มนุษย์ให้ความหมาย
พวกเขาจึงมีกันมากมาย
ใช้ฆ่ากันวอดวายให้ควายดู
เรามีปัญญาแบบควายควาย
สืบทอดตามสายเลือดอยู่
จากรุ่นสู่รุ่นเรียนรู้
คงคู่ชาติพันธุ์สืบกันไป
นิราศชาติควายอันเข้มข้น
ตั้งแต่การเริ่มต้นอันยิ่งใหญ่
เมื่อกาลครั้งหนึ่งซึ่งนานไกล
บรรพบุรุษควายได้ใช้ปัญญา
โดยใช้ปัญญาประสาควาย
ช่วยมิตรสหายร่วมดงป่า
ชื่อว่ามนุษย์ด้วยเมตตา
ช่วยยกราคาของชีวิต
ด้วยความสัตย์ซื่อถือเพื่อน
เป็นเสมือนพี่น้องต้องสนิท
จึงเสียท่าให้ไม่ทันคิด
หลงติดกับดักปลักมนุษย์
กลายเป็นทาสของผองเพื่อน
ผู้ใจป่าเถื่อนที่สุด
น้ำใจคดข้องอคุด
มิเคยจะหยุดยั้งรอ
และอีกมากมายหลายสัตว์
หลงเล่ห์กลซัดสิ้นหนอ
ถูกเพื่อนมนุษย์ผูกคอ
ไปเป็นทาสต่อทั้งป่าดง
จะพออะไรใจมนุษย์
มีแต่รุดหน้าไปในความหลง
แม้เพื่อนร่วมเหล่าเผ่าพงศ์
ยังฆ่ากันลงล้มตายฯ
(มีต่อ)
โกศล อนุสิม
*อ่านบทต้นเรื่อง “ข้าพเจ้าขอเป็นควายฯ” ที่นี่

ไฟในมือเด็ก

 
เด็กมีไม้ขีดไฟ
จะรู้ไหมภัยร้ายแรง
เด็กเด็กอาจเปลี่ยนแปลง
บ้านหลังใหญ่กลายเป็นจุล
 
เด็กมีไม้ขีดไฟ
จะรู้ไหมไฟมีคุณ
ใช้ดีก็เป็นบุญ
ประโยชน์ไฟมากมายมี
 
เด็กเล่นไม้ขีดไฟ
มีบ้างไหมเล่นได้ดี
เด็กเล่นไฟทุกที
เห็นแต่ไหม้เสียใหญ่โต
 
ไฟดีมีประโยชน์
และมีโทษอีกอักโข
ผู้ใช้ใจเฉโก
ก็จะใช้ไฟล้างผลาญ
 
เด็กเด็กเมื่อมีไฟ
อาจดีได้อยู่ไม่นาน
รู้เท่าไม่ถึงการณ์
เพียงไม่นานก็ลามแรง
 
บ้านใหญ่ของไทยเรา
ไฟลามเผาลุกโชนแดง
เด็กเด็กเล่นผาดแผลง
จุดไฟป่าประชาธิปไตย!
 
โกศล อนุสิม
๗ กรกฎาคม ๒๕๕๑

ทุนนิยมโวย

 
             
 
   เอะอะตึงตังมาชังข้า                   
พากันกล่าวหาข้าอยู่ได้
ว่าชั่วสามานย์ขั้นจังไร         
ทุนนิยมนี้ไซร้ช่างเลวทราม
   ส่งเสียงล้งเล้งข่มเหงข้า    
พวกเอ็งสิบ้าทำห่าห่าม
ขัดคอกันแล้วก็ลามปาม                 
มาเหยียดมาหยามข้ายับเยิน
   เอ็งเอาเปรียบกันทำผิดกฎ  
หน้าซื่อใจคดมานานเนิ่น
แก่งแย่งแข่งขันกันเหลือเกิน  
ต่างเพลิดต่างเพลินกันทรยศ

   เอะอะโวยวายอะไรข้า       
ก็พวกเอ็งบ้ากันทั้งหมด
ข้าสั่งใครไหมให้คิดคด                  
พวกเอ็งนั่นแหละปดมดเท็จกัน
   เอะอะตึงตังทำชังข้า                  
ควรสมน้ำหน้าเอ็งแหละนั่น
ยามได้ก็ว่าดีพุงพีมัน           
ยามเสียก็โวยลั่นสนั่นเมือง
   ว่าทุนนิยมนั้นสามานย์      
พวกเอ็งสิพาลมาหาเรื่อง
ด่าว่าข้าไปก็เปล่าเปลือง                
ล้วนพวกเอ็งเขื่องข่มกันเอง
   สามานย์กันไปไม่เกี่ยวข้า  
สามานย์ถ้วนหน้าพวกอวดเก่ง
สามานย์ตามสะดวกพวกนักเลง        
คุยโขมงโฉงเฉงพวกสามานย์
 
               โกศล อนุสิม
            ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑
 

เสียสัตย์ไม่เสียชีพ

 
 
    
รักชีพเสียสัตย์สิ้น                 อวสาน
รักชั่วตัวสามานย์                 เชิดหน้า
รักตัวชั่วสำราญ                   เอิบอิ่ม
เสียสัตย์รักชีพกล้า               เบ่งบ้ายุคสมัยฯ
 
     อาลัยสัตย์ซื่อสิ้น            ความขลัง
ทุรชาติผงาดเงื้อมยัง            โลกหล้า
ทุรชนขุดหลุมฝัง                  ปวงสัตย์
โปรยเล่ห์ลวงเหลี่ยมกล้า       กลบโลกแลสลัวฯ
 
     รักชั่วหามจั่วแล้ว            ทุกสถาน
รักดีหามเสาอาน                  หนักแอ้
ซื่อกินอดอยากนาน             บักโกรก
คดกินเอมโอฐแท้                 อิ่มล้นยังเหลือฯ