บันทึกหน้าแรก
ผมสร้างบล็อก โกศลบันทึก : เขียนหนังสืองานศพตัวเอง ขึ้นมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎคม 2551 เพื่อบันทึกเรื่องราวต่างๆที่ได้พบเห็น ไว้แบ่งปันสู่กันอ่าน คงบันทึกไปได้สักระยะหนึ่ง จึงจะเปิดให้คนอ่านได้ทั่วไป
บันทึกนี้ผมตั้งใจบันทึกเรื่องราวที่ได้พบเห็นทั้งก่อนหน้าและหลังจัดทำบล็อกนี้ นึกถึงอะไรก็จะบันทึกไว้ เป็นข้อคิด ทัศนะ เท่าที่ปัญญาจะมองเห็นได้ เพื่อประโยชน์แก่คนที่ได้มาอ่านโดยบังเอิญหรือตั้งใจก็ตาม
ที่สำคัญก็คือ ผมตั้งใจจะเอาไว้พิมพ์แจกงานศพของตัวเอง หากเกิดตายก่อนที่จะบันทึกได้มากพอ ก็คงต้องใช้ข้อเขียนอื่นๆแทน แต่ก็หวังว่าคงไม่ตายในเร็ววันนี้
แต่ความตายนั้น มาถึงเราได้ทุกเมื่อ เกิดมาก็ต้องตายแน่ๆ หรือที่ถูกต้อง เกิดมาก็ตายเลย เพราะถ้าไม่เกิดก็ไม่ตาย เมื่อเกิดแล้วก็ต้องตาย นี้เป็นสัจจธรรมที่พระพุทธองค์ทรงสอน ดังนั้น จึงต้องไม่ประมาท
การทำต้นฉบับหนังสืองานศพล่วงหน้า จึงเป็นการไม่ประมาท เป็นการเตรียมพร้อมอยู่เสมอ และปลดภาระจากผู้อื่นที่ต้องมาวุ่นวายกับงานศพของเรา ให้ลดความวุ่นวายลงได้บ้าง ในเรื่องการจัดพิมพ์หนังสือ โดยไม่ต้องทำอะไรมาก แค่นำไปให้โรงพิมพ์จัดการก็เรียบร้อย
แต่อันที่จริงแล้ว ผมตั้งใจไว้ว่า จะไม่จัดงานศพ โดยจะสั่งเอาไว้กับลูกเมีย หากผมตายก่อนก็สวดศพสัก 3 วัน บอกแค่คนคุ้นเคยของครอบครัว จากนั้ก็เผา ไม่ต้องยุ่งยากมากมาย เพราะจะทำให้สิ้นเปลืองเปล่าๆ
จัดงานใหญ่โตก็ไม่มีประโยชน์ เพราะความดีความชั่วติดตัวนั่นแหละคือประโยชน์หรือโทษที่จะได้รับ ซึ่งผมก็ไม่ประมาท หาความดีใส่ตัวอยู่เสมอ แม้ความดีจะมีน้อยกว่าความชั่ว แต่คิดว่าไม่น่าจะลำบากมากนักเมื่อก้าวไปสู้เส้นทางเกิดใหม่หลังตายไปจากชื่อโกศล อนุสิม แล้ว
หวังว่าบันทึกนี้จะมีประโยชน์กับมิตรสหายและผุ้ที่ได้อ่านทุกคนครับ
โกศล อนุสิม
๔ กรกฎาคม ๒๕๕๑
ขอบคุณครับ
………………………………..
หมายเหตุ บันทึกนี้อยู่ในบล็อกชื่อ “โกศลบันทึก : เขียนหนังสืองานศพตัวเอง” ปัจจุบันปิดแล้ว ผมได้นำเรื่องโอนย้ายมาไว้ใน Kosolanusim.orgแห่งนี้ แต่ยังไม่ได้นำมารวมกันไว้ในหมวดเดียวกัน ซึ่งจะได้จัดทำในโอกาสต่อไป- 27 กรกฎาคม 2552
ยินดีต้อนรับทุกท่านที่มาเยือน
สวัสดีครับผม ก็ชื่อเดียวกับคุณเห็นเขียนบันทึกเกี่ยวกับความเป็นความตายหรืออะไรทำนองนั้นเลยเข้ามาทักทาย ไว้ค่อยอ่านที่คุณเขียนไว้วันหลังนะ แล้วค่อยคุยกัน
สวัสดีครับคุณโกศลครับ ยินดีครับ และขอบคุณที่มาเยี่ยมเยือนครับ
ดีใจที่เจอคนชื่อเหมือนกันครับ
สวัสดีครับ ยินดีด้วยกับเว็บบล็อกอันใหม่ครับ ชอบครับ ผมชอบเนื้อหาที่เกี่ยวกับการเติบโตของชีวิตน่ะครับ
ปัญหาเรื่องธีมที่ถามมา ผมตอบในบล็อกผมแล้วนะครับ ใส่รูปให้ดูนิดหน่อย
ขอบคุณอย่างสูงครับคุณเม่น ผมก้พยายามจะเขียนเท่าที่คิดได้ เห็นมา นั่นแหละครับ หากแม้นเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นบ้างก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว
เรื่องธีมนั้น ขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะ พี่โกศล
น้องชื่อเฒ่านะคะ เป็นน้องสาวพี่อาคม ได้เข้ามาอ่านบันทึกพี่แล้ว รู้สึกภูมิใจดีใจค่ะ ที่พี่นำเสนอ อ.นาจะหลวย ให้กับทุกคนรู้จัก น้องเคยได้ยินพี่อาคมพูดถึงพี่บ่อย ๆ (สมัยเด็ก ๆ นะคะ)และเคยเห็นพี่สมัยที่พี่ไปเล่นที่บ้าน ผ่านมาเห็นเลยแวะมาทักทาย สวัสดีค่ะ
สวัสดีเฒ่า
พี่จำชื่อเฒ่าได้นะถ้าบอกว่าเป็นน้องของอาคม(แต่จำหน้าเฒ่าไม่ได้ ขอโทษเด้อ) ทั้งโกศลและอาคมเป็นเพื่อนรักมีประวัติชีวิตร่วมกันอย่างที่ไม่อาจลืมในความเป็นเพื่อน
ขอบคุณเด้อที่มายาม ยังอยู่นาจะหลวยไหมล่ะ
อ้อลืมไป เฒ่าอ่านเรื่อง เดชอุดม แล้วก็จะรู้ พี่ได้บันทึกประวัติย่อของอาคม-โกศล ไว้ด้วย